Voor ons een week vol met kunst met ons laatste bezoek aan de 60^ste kunstbiënnale van Venetië. Alweer de vijfde keer dit jaar en deze tentoonstelling maakt één ding zeker duidelijk: tentoonstelling maken is een vak apart en wat zijn we verwend geweest met al die andere edities.

Eigenlijk ga ik hier altijd aan voorbij, over hoe een tentoonstelling is opgebouwd. De kunst staat centraal en anders wel een door de curator bedacht thema. Maar dat de kunst en thematiek goed samengaan, is ook te danken aan de opzet van de tentoonstelling, de indeling van de ruimten en hoe wij worden meegenomen door het verhaal.

Dus voor een volgende keer dat je een tentoonstelling bezoekt, kijk ook eens welk werk centraal hangt, precies in de aanlooproute. Of hoe je zigzaggend van zaal naar zaal wordt geleid en telkens wordt aangetrokken door een volgend kunstwerk dat dan weer centraal is opgehangen of (en dat werkt soms nog beter) dat in het begin alleen nog maar een klein stukje van het werk te zien is. Kijk ook gericht naar de muurteksten, of de curator jou met weinig woorden kan uitleggen wat je ziet en waarom hij/zij deze werken heeft samengebracht.

Een goede tentoonstelling bereikt in ieder geval één van deze drie dingen: Of je bent de tijd kwijt geraakt gedurende jouw bezoek, of je hebt behoefte aan koffie, maar je wilt zeker nog niet stoppen met de tentoonstelling of je komt naar buiten met allemaal nieuwe kennis, ideeën en visies over het onderwerp dat je hebt gezien. Veel plezier in dit nieuwe tentoonstellingsseizoen.